Πρόταση επιβίωσης περιφερειακών αγροτικών Φαρμακείων

Δεν υπάρχει τίποτε πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των άνισων. Αριστοτέλης, 384-322 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος
Την τελευταία εξαετία έχουν ανοίξει πολλά φαρμακεία στη χώρα μας. Πρόκειται ως επί το πλείστον για μικρά αγροτικά φαρμακεία σε χωριά κάτω των 800 κατοίκων καθώς τα πληθυσμιακά όρια δεν επιτρέπουν το άνοιγμα φαρμακείων στα ήδη υπέρκορα αστικά κέντρα. Aναφερόμαστε σε φαρμακεία ορεινών, αγροτικών και νησιωτικών περιοχών με γηραιό ,φθίνοντα πληθυσμό και μηδενικούς ρυθμούς ανάπτυξης, όπου ο ΕΟΠΥΥ αποτελεί το μεγαλύτερο κομμάτι του συνολικού τζίρου γεγονός που εντείνει ακόμη περισσότερο το πρόβλημα ρευστότητας που προκύπτει από τις καθυστερήσεις πληρωμών. Η στρόφιγγα του τραπεζικού δανεισμού έχει κλείσει και οι προμηθευτές μας αντιμετωπίζουν με δυσπιστία, καθώς γνωρίζουν πολύ καλά πως εξαρτόμαστε από ένα επισφαλές ταμείο, τουλάχιστον όσον αφορά τη συχνότητα και τις ημερομηνίες των πληρωμών.
Τα φαρμακεία της τελευταίας εξαετίας αντιμετωπίζουμε τεράστια προβλήματα ρευστότητας. Ήδη 16,8% δηλώνουμε την αδυναμία κάλυψης των αποθηκών ως το μεγαλύτερο πρόβλημα της επιχείρησης, ποσοστό υπερδιπλάσιο από αυτό που αναφέρουν τα παλαιότερα φαρμακεία, σύμφωνα με έρευνα του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου. (Δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του ΠΦΣ την Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2012) . Επίσης σε πολλές περιπτώσεις συνυπάρχει και δυσκολία είσπραξης της συμμετοχής από τον ασφαλισμένο, λόγω των ισχυρών διαπροσωπικών σχέσεων που αναπτύσσονται σε μικρές κοινωνίες. Επιπροσθέτως, πριν καν προλάβουμε να αποσβέσουμε, κληθήκαμε να απορροφήσουμε πάνω από 15 φορές μειώσεις του στοκ χωρίς κανένα φορολογικό ισοσταθμιστικό μέτρο. Επιπλέον λόγω απόστασης από τις φαρμακαποθήκες διαθέτουμε μεγαλύτερο στοκ και δουλεύουμε πολύ περισσότερο το βιβλίο προχορήγησης αφού στο μέσο χωριό ο αγροτικός γιατρός έρχεται μία φορά την εβδομάδα πολλές φορές και μία φορά ανά δεκαπενθήμερο οπότε το βιβλίο ενδέχεται να περιέχει φάρμακα αξίας ίσα με το 1/4 του μηνιαίου τζίρου.
Ποιό θα μπορούσε να αποτελέσει ένα ισοσταθμιστικό μέτρο; Με βάση το βιβλίο προχορήγησης θα μπορούσε να δοθεί μία φορολογική απαλλαγή ίση με το ποσό της διαφοράς που προκύπτει από τις τιμές πριν και μετά την έκδοση του νέου δελτίου τιμών για τα προχορηγηθέντα φάρμακα. (Αφορά το σύνολο των φαρμακείων της επικράτειας). Αυτό γιατί τα εν λόγω φάρμακα δεν αποτελούν μέρος του στοκ του εκάστοτε φαρμακείου αλλά έχουν ήδη χορηγηθεί στους ασφαλισμένους μέσω θεσμοθετημένης διαδικασίας και ήδη έχουν αναπληρωθεί στην αποθήκη του φαρμακείου, οπότε κατά την αλλαγή των τιμών ο φαρμακοποιός επιβαρύνεται εις διπλούν για κάθε φάρμακο που προχορήγησε (για αυτό που χορήγησε και για αυτό που αναπλήρωσε).
Τονίζουμε δε ότι ο αριθμός, το είδος αλλά και το κόστος των συγκεκριμένων φαρμάκων είναι εύκολο να καταμετρηθούν και να πιστοποιηθούν, ειδικά αν προβλεφθεί πεδίο στην ηλεκτρονική συνταγογράφηση που να επιτρέπει την ηλεκτρονική καταχώρηση κουπονιών προχορηγηθέντων φαρμάκων, ώστε να καταστεί ακόμη πιο διαφανής η όλη διεργασία.
Η προσφορά των φαρμακείων αυτών στην εξυπηρέτηση των ασφαλισμένων, στην ισότιμη πρόσβαση στην φαρμακευτική περίθαλψη που παρέχουν , αλλά και η συνολική τους προσφορά στο Εθνικό Σύστημα Υγείας είναι αδιαμφισβήτητη. Τη στιγμή που τα αγροτικά ιατρεία υποστελεχώνονται (απορίας άξιο καθώς έχουμε την υψηλότερη αναλογία γιατρών ανά κάτοικο στην ΕΕ) και το ΕΣΥ ψάχνει ακόμα ταυτότητα, εμείς είμαστε στην υπηρεσία του ασφαλισμένου περισσότερες ώρες από ότι προβλέπεται για το ωράριο του μέσου φαρμακείου.
Σε πρόσφατα δημοσιευμένη πρόταση επιστημονικής επιτροπής (ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΣΟΥΛΙΩΤΗΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΘΗΡΑΙΟΣ, ΔΑΦΝΗ ΚΑΙΤΕΛΙΔΟΥ, ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ, ΠΕΤΡΟΣ ΤΣΑΝΤΙΛΑΣ, ΜΑΡΙΑ ΤΣΙΡΩΝΗ, ΘΕΟΔΩΡΑ ΨΑΛΤΟΠΟΥΛΟΥ) για την υποστήριξη της μεταρρύθμιση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, διαβάσαμε ότι : Η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας συνιστά το πρώτο σημείο επαφής του πολίτη με το σύστημα υγείας και ως εκ τούτου οι παρεχόμενες υπηρεσίες θα πρέπει να έχουν τον χαρακτήρα της καθολικότητας , η πρόσβαση σε αυτές να είναι εφικτή χωρίς οικονομική επιβάρυνση του πολίτη και ο προσανατολισμός του όλου συστήματος να καλύπτει τις προϋποθέσεις μιας ολιστικής αντίληψης για την προάσπιση της υγείας.
Εμείς αυτό το προσφέρουμε δωρεάν, χωρίς καμία επιβάρυνση για το ασφαλιστικό σύστημα. Είμαστε 11000 πόρτες διάσπαρτες σε όλη την επικράτεια, με το καλύτερο σύστημα διασποράς φαρμακείων σε ολόκληρη την ΕΕ., στη υπηρεσία της υγείας και θα ήταν ευχής έργον αν θεσπίζονταν επιτέλους τα όρια της δράσης μας στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, αν τυποποιούνταν οι υπηρεσίες αυτές, με κατάλληλη πιστοποίηση, πρωτόκολλα αλλά και με οριζόμενη αμοιβή για την υπηρεσία υγείας προς όφελος και του ασφαλισμένου αλλά και του συστήματος υγείας. Εμείς είμαστε στο χωριό κάθε μέρα σε αντίθεση με το γιατρό και αυτό το σύστημα πρέπει και να το εκμεταλλευτεί αλλά και να το αποζημιώσει. Και δεν μιλάμε για κατ΄ αποκοπήν αμοιβή, αλλά μια αναγνώριση και ενσωμάτωση της παρεχόμενης υπηρεσίας στο ποσοστό του κέρδους μας. Αλλά και ως κλάδος, αν όντως πιστεύουμε ότι οι περιορισμοί στις αδειοδοτήσεις νέων θέσεων ίδρυσης φαρμακείων εξυπηρετούν την καλύτερη διασπορά με στόχο την καλύτερη εξυπηρέτηση των ασφαλισμένων και αν θέλουμε να εξακολουθήσουμε να υπερηφανευόμαστε ότι έχουμε το καλύτερο σύστημα εξάπλωσης φαρμακείων στην ΕΕ, πρέπει να πάρουμε μέτρα ώστε τα μικρά αυτά φαρμακεία να παραμείνουν ανοιχτά. Αυτό διότι ένα ομαδικό «λουκέτο» επαρχιακών φαρμακείων εξαετίας θα ισοδυναμεί με την αποτυχία του συστήματος αδειοδότησης. Επιπλέον αν θέλουμε να δώσουμε κίνητρο στους εκκολαπτόμενους συναδέλφους να επιλέξουν αγροτικές περιοχές χαμηλής ζήτησης και όχι τις ελάχιστες θέσεις που άνοιξαν στα ήδη κορεσμένα αστικά κέντρα μετά τη νέα απογραφή, αλλά και στους παλαιότερους συναδέλφους των αστικών κέντρων, που λόγω της κατάστασης δυσκολεύονται να ακολουθήσουν το ωράριο ή ασφυκτιούν από τα υψηλά ενοίκια της πόλης και τον ανταγωνισμό, οφείλουμε να κινηθούμε έμπρακτα και θεσμοθετημένα προς αυτή την κατεύθυνση.
Θυμίζουμε ότι κάποτε αυτά τα φαρμακεία πριμοδοτούνταν με εκπτώσεις επί του τιμολογίου από τις φαρμακευτικές εταιρίες που τώρα δυστυχώς καταργήθηκαν. Επίσης θυμίζω ότι στη γείτονα Ιταλία τα φαρμακεία σε περιοχές κάτω των 2000 κατοίκων πριμοδοτούνται από το κράτος ώστε να είναι βιώσιμα και να παραμείνουν στις θέσεις τους. Επιπλέον στην Ιταλία δίνεται τόση σημασία στην ισότιμη πρόσβαση των πολιτών στο φάρμακο που ιδρύονται κρατικά φαρμακεία σε επαρχιακές περιοχές χαμηλής ζήτησης, κάτι που γίνεται σε εμάς σε πολύ μικρότερο βαθμό π.χ. σε κάποια μικρά νησιά με φαρμακοποιούς θητείας. Εμείς με δικά μας έξοδα και θέτοντας σε δεύτερη μοίρα την προσωπική μας ζωή , επιλέξαμε ακριτικές και ορεινές περιοχές για να ασκήσουμε το επάγγελμά μας και κρίνουμε δίκαιο να ζητήσουμε, αυτήν τη χρονική συγκυρία όπου το λουκέτο φαντάζει πιο κοντινό από ποτέ, φορολογικές ελαφρύνσεις και κίνητρα για να παραμείνουμε στις θέσεις μας όπως π.χ.
χαμηλότερο συντελεστή ΦΠΑ
χαμηλότερη κλίμακα rebate και
θέσπιση κριτηρίων εισοδήματος και περιοχής άσκησης επαγγέλματος έτσι ώστε να υπάρχει μια πιο ευνοϊκή φορολογία για αυτά τα αγροτικά φαρμακεία. (π.χ. κάποια ατέλεια σε απομακρυσμένα χωρία κάτω των 800 κατοίκων και εφόσον προκύπτει πρόβλημα βιωσιμότητας από τη δήλωση εισοδήματος).
Τονίζουμε πως αν τελικά κλείσουν, αυτό δε θα συμβάλλει στη μείωση της δαπάνης όπως κάποιοι εντέχνως επιμένουν να συσχετίζουν την αύξηση των φαρμακευτικών δαπανών με την αύξηση του αριθμού φαρμακείων, διότι όποιος χρειάζεται φάρμακα θα τα προμηθευτεί από αλλού αλλά με μεγαλύτερη ταλαιπωρία. Αλλά και οι ασθενείς που ελλείψει φαρμακείου θα παραμελήσουν την αγωγή τους, όχι μόνο δε θα συμβάλλουν στην περιστολή των δαπανών υγείας αλλά τουναντίον βραχυπρόθεσμα θα τις αυξήσουν καθώς όπως προκύπτει από μελέτες για κάθε 120 ευρώ φαρμάκου του οποίου διακόπτεται η χορήγηση για διαγνωσμένη πάθηση, επιβαρύνεται τελικώς η νοσοκομειακή δαπάνη κατά 2200 ευρώ.(π.χ. διακοπή θεραπείας εγκατεστημένης οστεοπόρωσης οδηγεί τελικώς σε οστεοπορωτικό κάταγμα με πολλαπλάσια κόστη για το σύστημα υγείας). Και επιπλέον θα πρέπει να συνεκτιμηθεί και η επίδραση στο σύνολο της οικονομίας που θα επέλθει από της μείωση των φόρων, ΦΠΑ και ασφαλιστικών εισφορών που θα χάσει το κράτος, καθώς και η αύξηση της ύφεσης και της ανεργίας σε περίπτωση που δεν αλλάξει κάτι και αυτές οι μικρές αλλά ζωτικής σημασίας επιχειρήσεις οδηγηθούν στο κλείσιμο.
Ελένη Τριανταφυλλίδου,
Αντιπρόσωπος ΦΣ Έβρου στον ΠΦΣ

